Sabtu, 18 November 2017

J.H. VAN GEEMERT - Hilang





HILANG *

Putra / putriku hilang.
Suami / isteriku hilang.
Maukah anda membantuku mencari?

Melihatkah anda anak kecil laki laki / perempuan?
Dia atau dia mempunyai rambut pendek / panjang /
pirang / merah / coklat / hitam / keriting / lurus
dengan ekor kuda
dengan kepang.

Mata mata dia atau dia biru / coklat / hijau.
Dia atau dia mengenakan celana renang / sepatu hiking
dengan kaca mata / tas
besar / kecil.

Ini adalah photo dari dia / dia.
Dia atau dia telah pasti menghilang.

Aku telah menghilang.



* Berterima kasih kepada buku saku
'Apa dan bagaimana dalam Bahasa Jepang', 2010



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
18-11-2017







VERMIST *

Ik ben mijn zoon / dochter kwijt.
Ik ben mijn man / vrouw kwijt.
Wilt u mij helpen zoeken?

Hebt u een klein jongetje / meisje gezien?
Hij / zij heeft kort / lang / blond / rood / bruin / zwart /
krullend / steil haar
met een paardenstaart
met vlechten.

Zijn / haar ogen zijn blauw / bruin / groen.
Hij / zij draagt een zwembroekje / bergschoenen
met bril / tas
groot / klein.

Dit is een foto van hem / haar.
Hij / zij is zeker verdwaald.

Ik ben verdwaald.



* Met dank aan 'Wat en hoe Japans', 2010



Krekeldoof
Penerbit: De Republiek, Amsterdam, 2017.
Photo penyair: © Wilma Bongers




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl



BLOG INI


Untuk memperkenalkan puisi bahasa Belanda dalam Indonesia dan Malaysia (di mana 270 juta manusia menggunakan bahasa yang sama) dan, untuk mempopulerkannya, Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars di bulan Maret 2013 memulai dengan blog ‘Suara suara dari utara’. Mereka ingin menterjemahkan dan mempublikasikan puisi berasal dari Belanda dan Flandria (bagian dari Belgia yang mana berbicara bahasa Belanda, 61%).
Di waktu yang akan datang bisa juga puisi dari Suriname dan Antillen (pulau Antillen Belanda) mendapat tempat khusus di weblog ini.
Penterjemah yang lain diperbolehkan untuk bergabung dalam blog ini.




Siti Wahyuningsih



In order to introduce Dutch poetry in Indonesia and Malaysia (the national languages of both countries are quite similar) Siti Wahyuningsih and Albert Hagenaars started a blog with translations in March 2013. The name of this blog is ‘Suara suara dari utara’, which means ‘Northern voices’. Every month at least two poems by Dutch and Flemish authors are published. For a majority of over 6 million people in Belgium, Dutch is the native language. All together, 23 million people in Europe speak Dutch, which is less than 10% of all the people who speak Bahasa Indonesia.



Om Nederlandstalige poëzie in Bahasa Indonesia en dus in Indonesië en feitelijk ook in Maleisië te introduceren (het gaat om een aaneengesloten taalgebied van 270 miljoen mensen) en, zo mogelijk, populair te helpen maken, begonnen Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars in maart 2013 een speciaal met dit doel opgezet weblog. De naam hiervan is: 'Suara suara dari utara', wat zoveel betekent als 'Stemmen uit het noorden'. Het is de bedoeling dat zowel Nederlandse als Vlaamse poëzie door hen wordt vertaald en gepubliceerd.

Klik hier voor een eerste reactie

Jumat, 27 Oktober 2017

JORIS IVEN - Rumah samping kolam





RUMAH SAMPING KOLAM

Dari beberapa rumah di mana saya tinggal
Tidak satupun milikku.
Rumahku rumah di samping kolam.
Di samping rumahku sebuah kolam.
Di samping kolamku masih ada satu kolam lagi.
Rumahku terletak di sebuah hutan.
Di samping rumahku tak ada rumah yang lain.
Rumahku terletak di dalam hutan sendirian.
Dan dari sekian banyak wanita yang saya miliki
Bukan salah satu milikku.
Belahan jiwaku tinggal di rumah
Di samping kolam.
Belahan jiwaku tinggal di rumah
Dalam hutan.
Di rumahku dalam hutan
Di samping kolam
Tinggallah aku sendirian.
Dari sekian banyak rumah yang aku tinggali
Bukan salah satu dari milikku.
Dan dari semua kolam kolam di samping rumahku
Bukan satupun milikku.
Di keseluruhan hutan
Tak satu pohonpun milikku.
Dan dari semua wanita tak satupun milikku.
Aku tak melakukan untuk memiliki
Dan belahan jiwaku,
Belahan jiwaku tertidur dalam tidurnya
Di dalam rumah yang saya tinggali.



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
26-10-2017







HET HUIS AAN DE VIJVER

Van de vele huizen waarin ik woon
Is niet één het mijne.
Mijn huis is het huis aan de vijver.
Naast mijn huis een vijver,
Naast mijn vijver nog een vijver.
Mijn huis staat in een bos.
Naast mijn huis geen ander huis.
Mijn huis staat in het bos alleen.
En van de vele vrouwen die ik bezit
Is niet één de mijne.
Mijn vrouw woont in het huis
Aan de vijver.
Mijn vrouw woont in het huis
In het bos.
In mijn huis in het bos
Aan de vijver
Woon ik alleen.
Van alle huizen die ik bewoon
Is niet één het mijne
En van alle vijvers naast mijn huis
Is niet één de mijne.
In heel het bos
Is niet één boom de mijne.
En van alle vrouwen is niet één de mijne.
Bezitten doe ik niets
En mijn vrouw,
Mijn vrouw slaapt haar slaap
In het huis dat ik bewoon.



Egyptisch Zwart
Penerbit: Leuvense Schrijversaktie, kota Leuven, 1993.
Photo penyair: © Willy Vanheers




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl



Kamis, 14 September 2017

MARK VAN TONGELE - Di makam ayahku





DI MAKAM AYAHKU

Sore hari di tempat pemakaman di kota Oostende.
Dari sini aku bisa mencium bau Laut Utara.

Impian. Matahari. Waktu. Ketenangan seperti di surga.
Otot perut, kibasan layar kapal, cat yang masih basah.

Di bawah pengawasan ayahku
dengan baju pelampung aku mengambang.

Tanpa berpikir suara kapal nelayan memberitahukan senja.
Warna ungu dari langit hanya terlihat mengarah ke

terbenamnya matahari. Cahaya dingin membuat gemetar
kehidupan. Menjelang ajal dalam gulungan ombak.

Tertawa sekejab. Minuman keras. Cinta yang bengis.
Berapa lama aku masih bisa menjangkau hidupku?



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
14-09-2017







BIJ HET GRAF VAN MIJN VADER

Op het kerkhof in Oostende tegen valavond.
Hiervandaan kan ik de Noordzee ruiken.

Dromen. Zon. Tijd. Hemelse kalmte.
Buikspieren, zeildansen, natte uurverf.

Onder het waakzame oog van mijn vader
drijf ik op het water met zwemvest.

Lichtvaardig klatert een kotter de schemer aan.
Het hemelpaars is alleen in de richting van

de ondergaande zon te zien. De koude schijn
doet het leven beven. Sterven in de golven.

Kortademig lachen. Drank. Wrede liefde.
Hoe ver van hier reikt mijn bestaan?



De loeiende tier
Penerbit: Atlas Contact, Amsterdam-Antwerpen, 2017
Photo penyair: © Selfie Mark van Tongele
Disain sampul buku: Melle Hammer




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl



Selasa, 04 Juli 2017

ANTOON VAN DEN BRAEMBUSSCHE - Paul Celan





PAUL CELAN

IV

Bagaimana cara menulis puisi
Setelah Auschwitz?
Perkataan tak terbuka,
Tetapi mengerut
Dalam urat daun ketakutan,
Dalam cabutan akar sekejap.

Batu-batu purba dari ingatan,
Yang tersentuh dan yang tak tersentuh,
Oleh waktu,
Waktu tak pernah ada,
Dimana aku tak bisa
Mengingat namamu lebih lama.

Batu-batu purba menyapa ingatanku,
Bukit Massada yang berdarah
Dan merintih dalam rambut kemaluanmu:
Kabar buruk
Sama seperti Yahudi tanpa nama,
Sama seperti dusta
Mengaras dan tanpa jiwa



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
04-07-2017







PAUL CELAN

IV

Hoe een gedicht te schrijven
na Auschwitz
Het woord ontvouwt zich niet,
Maar krimpt
In bladnerven angst,
In de ontworteling van het ogenblik.

De menhirs van herinnering,
Beroerd en onberoerd,
Door tijd,
Een onbestaande tijd,
Waarin ik je naam
Niet langer herinner.

De menhirs groeten mijn vergeten,
De massada-heuvel die bloedt
En kermt in je venushaar:
Een Jobstijding
Even Joods als naamloos,
Even onwaarachtig als
Versteend en wezenloos.



Kanttekeningen
Penerbit: P, kota Leuven, 2007
Photo penyair: Karin Borghouts
Gambar sampul buku: Theo De Smedt




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl



Rabu, 21 Juni 2017

MARIET LEMS - Penculikan





PENCULIKAN

Sewaktu-waktu hujan lebat merubah
tirai gelap sekitar rumah, ubi-ubian bau busuk
dan azab dari surga, pendeta telah berlalu,
kemudian ibu ambil gambar dari lemari,
membuka gulungan di atas meja, meluruskannya dan
dia menghilang

Aku menyaksikan bagaimana dia mengerjakannya,
biru muda dari langit dan laut menggelombang sepanjang
malam dalam matanya, di sekitar mulutnya mulai
bergerak sesuatu seperti yang kadang-kadang terjadi pada ayaku
tetapi lebih lanjut, dan telah berlalu, disana
dimana aku juga menghilang, dan lebih dari pada itu
lenyap

Aku tak tahu dimana itu, bagaimana aku menggapai
tangannya membawanya ke tempat yang semua
bisa memulainya kembali

Gemercik hujan menjadi suara laut, kapal
berayun di depan jendela, aku membiasakan
diri sampai terbiasa



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
20-06-2017







ONTSNAPPING

Als de regen een zwart gordijn
om het huis trok, de aardappels stonken
naar rot en straf van boven, de priester
net was vertrokken, dan nam ze
een prent uit de kast, rolde hem uit
op tafel, streek de plooien glad en
verdween

Ik keek hoe ze het deed, het licht-
blauw van lucht en zee golfde door de
nacht in haar blik, om haar mond
kwam iets te spelen dat soms ook mijn vader
maar verder nog, daaraan voorbij, daar
waar ook ik verdween, maar verder nog
verloren

Ik weet niet waar het is, hoe ik haar
aan mijn hand terug naar waar het
over kan

Regen ruist zich een zee, het schip
wiegt voor het raam, ik voeg mij
tot ik pas






ESCAPE

When the rain drew a black curtain
around the house, the potatoes were stinking
of rot and punishment from above, the priest
had just left, she would take
a print from the cupboard, unroll it
on the table, smooth the folds and
disappear

I watched how she did dit, the pale
blue of air and sea billowed through the
night in her eye, about her mouth
something hovered which also now and then my father
but further yet, beyond it still, there
where I too vanished, but further yet
lost

I don’t know where it is, how I can take her
by the hand back to where we
can begin again

Rain rustles a sea, the ship
rocks in front of the window, I adjust
until I fit



Wat we achterlieten / What we left behind
Kumpulan puisi dari lima penyair: Edith de Gilde,
Frida Domacassé, Mariet Lems, Wim Hartog, Wout Joling
Penerbit: De Zwarte Els, Den Haag, 2017
Terjemahan Inggris: Wim Tigges
Photo penyair: © Frans Lems
Photo sampul buku: Mariet Lems
Photo gambar: © Mariet Lems




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl



Senin, 05 Juni 2017

VICTOR VROOMKONING - Kunjungan





KUNJUNGAN

Bibiku yang terlalu sering menginap
di rumah kita datang larut malam,
kalau saya sudah harus tidur, biasanya
di kamarku, dia menduga saya masih terjaga
dan berharap saya mengijinkannya.

Kalau dia membungkuk
dengan dada yang besar untuk menciumku
dan mengucapkan selamat tidur,
seolah tiba-tiba menyembul keluar
payudara dari busananya, sementara itu
dia dengan kelihaian kedua tangannya
meraba tubuhku yang terbalut baju tidur
dan ini selalu berlangsung sedikit lebih lama
dari yang bisa saya pertahankan.

Tabiat ini biasa terjadi dalam kesunyian
tapi kadang-kadang terulang sebuah nama
yang saya hubungkan dengan photo kematian paman,
seorang militer dalam seragam penerbang
dengan kadang-kala dalam dekapan bibiku.

Lebih menghela nafas dari pada saat dia datang
dia menghilang ke arah lampu di gang
yang mencegah saya tersesat. Dia cepat
merapikan busananya sebelum
pintu sedikit terbuka lagi.



Terjemahan: © Siti Wahyuningsih dan Albert Hagenaars
05-06-2017







BEZOEKEN

Mijn tante die te vaak bij ons logeert,
brengt 's avonds laat als ik al slapen moet
geregelde bezoeken aan mijn kamer,
vermoedend dat ik wakker ben gebleven
en haar oogluikend tot mij toelaat.

Als zij dan zwaar voorover zweeft
om mij te kunnen kussen voor de nacht,
ontvallen ogenschijnlijk achteloos
haar volle borsten de ontknoopte hals
terwijl zij in een zoet vergrijpen
een lading vingers op mij loslaat
die routineus mijn lijf ontroeren
dat schuilgaat onder nachtgoed
en altijd even langer dan ik lijden kan.

Het ritueel voltrekt zich doorgaans zwijgend
maar soms herhaalt zij zacht een naam
die ik verbind met foto's van een dode oom,
een militair in vliegenierskostuum
met hier en daar mijn tante aan zijn borst.

Nog ademlozer dan zij is verschenen
verdwijnt zij naar het licht dat in de gang
mijn dolen moet voorkomen. Zij ordent
snel nog even wat zij draagt voordat
de deur weer aan blijft staan.



Ommezien. Gedichten 2008-1983
Penerbit: De Arbeiderspers, Amsterdam, 2008
Photo penyair: Bert Bevers
Desain sampul buku: Steven van der Gaauw




Kunjungi juga:
Frozen Poets - Patung-patung, kuburan dan jejak lain dari penyair2



www.alberthagenaars.nl